Stop ik wil niet meer

Stop ik wil niet meer

Per 1 juli 2024 is er een nieuwe wet in werking gegaan met betrekking tot lichamelijk grensoverschrijdend gedrag. Dit is een grote stap voor slachtoffers hiervan. Vorige week heb ik een webinar voor professionals hierover gevolgd en graag wil ik de belangrijkste informatie met je delen.

Ik ben geen jurist maar zorgverlener in de psychische zorg. In grote lijnen probeer ik het hier juist weer te geven maar als je in een dergelijke situatie zit laat je bijstaan door een jurist of advocaat die hierin is gespecialiseerd. Wat ik schrijf zal niet precies kunnen kloppen maar wel in grote lijnen.

De wet op dit gebied is geherstructureerd en dat was hard nodig ook. Het veroordelen van daders is nu makkelijker gemaakt. Er is duidelijkere nieuwe terminologie en de straffen zijn veel hoger. Zelfs intimidatie vernedering en jezelf ongemakkelijk voelen kan strafmaatregelen veroorzaken voor de daders. Als de dader ‘had kunnen weten’ dat het ongewenst gedrag is dan zou strafvervolging al mogelijkheid kunnen worden.

De grootste verandering is dat als je zegt Stop ik wil niet meer! en er wordt doorgegaan dat er al een strafbaar feit wordt gepleegd. En als je eerst ja zegt je altijd het recht hebt om toch nog nee te zeggen.

Trauma respons

Als je iets overkomt en het is te overweldigend voor je dan ontstaat er een automatische reactie. Je autonome zenuwstelsel neemt het over en daar heb je geen invloed op. Dat kan zijn vechten vluchten maar ook bevriezen en er is in de wet een nieuwe reactie bijgevoegd meebewegen om er vanaf te zijn. Voorheen kon het lastiger zijn om bij bevriezen en meebewegen tot strafmaatregel over te gaan. Dat is nu veranderd.

Vroeger moest er dwang of geweld worden gepleegd maar in de nieuwe wet hoeft dat niet meer. Een enorm verschil voor de slachtoffers. Helaas is 85 procent van de plegers iemand die bekend is en door schuld en schaamte wordt er geen aangifte gedaan. Of omdat er angst is voor deze bekende persoon of er wordt dreiging uitgesproken over mensen die je liefhebt. Toch is het dan juist wel belangrijk om hulp te zoeken.

Is je iets overkomen toen je minderjarig was weet dat het niet verjaart. Bij het slachtoffer verjaart het ook niet want die heeft levenslang met deze ervaring te leven. De meeste mensen die het als kind hebben meegemaakt durven sowieso pas er wat mee te doen als ze ouder zijn. Daar heeft de wet rekening mee gehouden. Ik merk dat ook in mijn praktijk dat mensen op volwassen leeftijd de kracht en de moed vinden om deze ervaringen te gaan verwerken.

Victim blaming

Victim blaming betekent dat een slachtoffer, bewust of onbewust, de schuld krijgt van wat hem of haar is overkomen.

Wanneer iemand jou iets vertelt over een nare of ingrijpende ervaring, is het belangrijk om te beseffen: het is nooit de schuld van het slachtoffer.

Victim blaming ontstaat vaak door de manier waarop vragen worden gesteld of opmerkingen worden gemaakt. Hierdoor kan het slachtoffer het gevoel krijgen dat hij of zij iets had kunnen voorkomen. Dit is zeer schadelijk. Door victim blaming kan een slachtoffer de schuld en verantwoordelijkheid bij zichzelf gaan leggen, wat het herstel ernstig bemoeilijkt.

Wanneer de dader geen schuld of schaamte voelt en geen verantwoordelijkheid neemt voor het gepleegde grensoverschrijdende gedrag, kan het slachtoffer deze gevoelens (onbewust) gaan overnemen. Dit wordt ook wel ‘second rape’ genoemd. In feite wordt het slachtoffer hierdoor voor de tweede keer slachtoffer. Dit belemmert het verwerkingsproces en moet altijd voorkomen worden.

Victim blaming kan er bovendien toe leiden dat de dader vrijuit gaat, terwijl het slachtoffer achterblijft met gevoelens van schuld en schaamte. Schuld en verantwoordelijkheid horen echter uitsluitend bij de dader. Er is nooit een excuus voor grensoverschrijdend gedrag van een ander.

Wanneer iemand je in vertrouwen neemt, probeer dan geen vragen te stellen die de indruk kunnen wekken dat de ander iets verkeerd heeft gedaan. Luisteren, geloven en steunen is het belangrijkste wat je kunt doen en stimuleer het slachtoffer er met een professional over te praten.

Een filmpje over victim blaming van de Rijksoverheid kun je hier bekijken.

Wat je wel kan zeggen of vragen

Ik geloof je
Wat vervelend dat je dit hebt meegemaakt, dit had diegene nooit mogen doen
Het is niet jouw schuld!
Wat jij nu voelt is heel normaal
Je kunt bij mij terecht als je erover wilt praten
Weet dat ik je steun en voor je klaar sta
Hoe kan ik je steunen?
Bedankt dat je je verhaal hebt gedeeld

Gaat dit over jou weet dan dat er altijd hulp is voor jou en blijf er niet mee rondlopen! Je kan je (anoniem) informeren bij de verschillende instanties. Je mag mij ook altijd mailen. Ik zal met je meedenken waar je het beste geholpen kan worden.

Ken je iemand die deze informatie kan gebruiken zou je deze informatie dan door willen sturen.

Bij Slachtofferhulp Nederland kan je (anoniem) informatie inwinnen en of je verhaal vertellen

Bij Help Wanted kan je terecht voor online grensoverschrijdend gedrag en ook hulp bij het verwijderen van beelden op het internet

In dit filmpje kan je zien hoe een melding bij de zedenpolitie verloopt en wanneer het een aangifte wordt.

Of kijk op de website van de politie

Stop ik wil niet meer